Zapomniana czara zwycięstwa spała na regale. Dawno jej nie używano, więc śniła, że powrócą dni chwały, a ona znów będzie użyteczna. Pewnego razu promyk słońca zauważył ją i wlał do niej trochę nadziei, która zaczęła ją leczyć. Rozpuszczała i usuwała osad goryczy z poniesionych porażek, i napełniała czarę swoim światłem.
W pewnej chwili oczom rodziny siedzącej przed telewizorem ukazało się podium z zawodnikami. Jak to w sporcie: ktoś wygrywa, a ktoś przegrywa. Często nie chcemy pamiętać, jak bardzo liczy się praca, aby stanąć do zawodów i później na ewentualnym podium.
Autor: Adam