Zapomniana czara zwycięstwa spała na regale. Dawno jej nie używano, więc śniła, że powrócą dni chwały, a ona znów będzie użyteczna. Pewnego razu promyk słońca zauważył ją i wlał do niej trochę nadziei, która zaczęła ją leczyć. Rozpuszczała i usuwała osad goryczy z poniesionych porażek, i napełniała czarę swoim światłem.
W pewnej chwili właściciel czary wstał i poszedł do swojego ogrodu, żeby zająć się porządkami – wycinaniem na drzewach suchych gałęzi, usuwaniem zmarzniętych drzew. Zobaczył, że na jednym z suchych drzew odbiła zielona gałązka. Stał i patrzył na nią. Poczuł, jak w nim samym odżywa życie.
Autor: Danuta Majorkiewicz