ćwiczenia literackie
Niebo rozpogadzało się. Ciężkie chmury odpływały, odsłaniając słońce, które dawało nadzieję piratom, że uda im się dobić do brzegu jeszcze dziś. Może i była to złudna nadzieja, ale lepsza taka niż żadna – pomyślał Kapitan John Taylor i omiótł wzrokiem swój pokład. „Same pijackie gęby!” – wrzasnął nagle i niewiele myśląc, zdecydował, że trzeba nieco rozruszać załogę.
dla Danusi napisała Daria
Niebo rozpogadzało się. Ciężkie chmury odpływały, odsłaniając słońce, które jak zwykle tkwiło na swoim miejscu. Nie przejmowało się, czy są chmury, czy nie. Robiło, co do niego należy – świeciło i pozwalało, by świat kręcił się wokół niego.
Autor: Ewa Damentka
Niebo rozpogadzało się. Ciężkie chmury odpływały, odsłaniając słońce, które oświetlało całe jezioro, wraz z rybakiem na łodzi. Może nie była to najlepsza pora na łowienie ryb, ale przebywanie nad wodą było bardzo przyjemne.
dla Danusi napisał Adam
Niebo rozpogadzało się. Ciężkie chmury odpływały, odsłaniając słońce, które przez długi czas było ukryte za nimi. Wreszcie, świecące słońce zdecydowanie poprawiło nastrój wczasowiczów. Zadowoleni wrócili na plażę, po to by się kąpać i opalać.
dla Danusi napisał AMK
Niebo rozpogadzało się. Ciężkie chmury odpływały, odsłaniając słońce, które puszczało oko do widza. Wystawa nie mogła się obyć bez tego emotikonu. Rozjaśnił on zarówno obraz z chmurami, jak i wszystkie pozostałe obrazy, grafiki i gadżety. Żółte, uśmiechnięte słońce wyzierało z każdej ściany i każdego kąta. Zwiedzający rozpromieniali się na jego widok i wychodzili z wystawy z katalogiem, w którym pełno było zdjęć radosnego słoneczka.
Autor: Ewa Damentka
Niebo rozpogadzało się. Ciężkie chmury odpływały, odsłaniając słońce, które dziękowało chmurom, że je odsłoniły, bo przecież tak jak w życiu przychodzą chwile gorsze i lepsze, tak też jest z pogodą. Raz ciepło, raz zimno.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Niebo rozpogadzało się. Ciężkie chmury odpływały, odsłaniając słońce, które już zachodziło. To był piękny i ciepły dzień. Kałuże szybko znikały. Powietrze było bardzo świeże. Nad jeziorem zaczęli pojawiać się ludzie. Robili to, co robi się nad jeziorem. Gdy słońce zaszło, dało się wyczuć zapach kiełbasek z ogniska.
Autor: Adam
Niebo rozpogadzało się. Ciężkie chmury odpływały, odsłaniając słońce, które miało niezwykłą barwę – było jasnofioletowe. Chmury zostały namalowane zielonym kolorem, a niebo żółtym. Fioletowe słońce oświetlało różowe rzeki i szafirowe pola. Granatowe łąki ozdobione były kwiatami we wszystkich kolorach tęczy. Na obrazie brakowało tylko dwóch barw – czarnej i szarej. Malarz nie lubił ich i pomijał we wszystkich obrazach. Teraz, na wystawie, dało się zauważyć sens jego poczynań. Wszyscy zwiedzający byli we wspaniałych humorach, a ci, którzy przyszli w czarnych i szarych ubraniach, nie wyróżniali się z tłumu, bo cała sala oświetlona była kolorowymi plamami światła, które ozdabiały zarówno obrazy, jak i ludzi.
Autor: Ewa Damentka
Niebo rozpogadzało się. Ciężkie chmury odpływały, odsłaniając słońce, które teraz uśmiechało się do nas od ucha do ucha.
Autor: Stokrotka
Niebo rozpogadzało się. Ciężkie chmury odpływały, odsłaniając słońce, które oświetlało przydomowy ogródek, w którym gospodyni posadziła warzywa, a w kąciku zrobiła kwiatowe grządki. Cieszyła się, że słońce świeciło coraz śmielej i dawało swoją energię kwiatom i warzywom, które wzrastały mocne i zdrowe.
Autor: Danuta Majorkiewicz