Na marmurowym blacie – 62

Na marmurowym blacie leżała otwarta stara księga. Jej karty skrywały wiele tajemnic. Zapisano je nieznanym szyfrem, dotąd nie rozczytanym. Księga rozbudzała wyobraźnię i wiele osób próbowało ją przeczytać. Jej autor chyba by się ucieszył, że tajemnica nadal pozostała ukrytą dla ludzkich oczu, choć klucz szyfrowania był dla niego oczywisty i banalnie prosty. Dlatego poza szyfrem używał zagadek i podtekstów, każąc przyszłym czytelnikom czytać pomiędzy wierszami. No cóż, nie wiadomo, czy ktokolwiek i kiedykolwiek będzie mógł zrozumieć, co napisano w tej księdze i docenić jego kunszt.

Autor: Ewa Damentka

Na marmurowym blacie – 61

Na marmurowym blacie leżała otwarta stara księga. Jej karty były gładkie, miękkie i miłe w dotyku. Przewracano je niezliczoną ilość razy, a one wyglądały jak nowe i czuło się w nich świeżość wiosennego poranka. Kto potrafi lub potrafił robić takie księgi? Nie wiadomo. Jednak wiele osób przyjeżdżało do tego muzeum, żeby księgę zobaczyć, dotknąć, posłuchać szelestu jej kart. Wracali do domów odświeżeni, nie pamiętając, co w księdze było zapisane. Może jednak nie było to istotne? Czuli się dobrze, pamiętali o księdze i wracali do muzeum, kiedy tylko mogli.

Autor: Ewa Damentka

Na marmurowym blacie – 60

Na marmurowym blacie leżała otwarta stara księga. Jej karty lekko świeciły, rozjaśniając ciemność nocy. Właśnie wtedy, gdy w bibliotece nie było już nikogo, księga sama czytała, to co w niej zapisano. Utrwalała w pamięci najważniejsze wydarzenia, a poza tym również te niezbyt istotne i drobne szczegóły. Było to dla niej ważne, bo chciała odkryć tajemnicę sprzed lat. Spisano w niej relacje świadków i odpisy dokumentów, wiedzę gromadzoną przez wieki. Księga wiedziała, co się stało i jakie to miało konsekwencje dla świata. Nadal jednak pozostawało główne pytanie: kto i po co? Miała nadzieję, że uda się jej do tego dojść. Ludzie przestali się interesować tym wydarzeniem, mieli inne sprawy – będące jego konsekwencją. Tylko księga nadal zgłębiała tajemnicę. Miała wrażenie, że od tego zależy los świata.

Autor: Ewa Damentka