ćwiczenia literackie
Czytelnik z pewnym ociąganiem i widoczną niechęcią zamknął książkę. Nadal trzymał ją w ręku, gdy zadzwonił budzik. Pora wychodzić z domu. Czytelnik jednak nie chciał przerywać lektury. Wtedy wpadł mu do głowy następujący pomysł – są przecież audiobooki, które można wysłuchać po wyjściu z domu.
Autor: Adam
Zapomniana czara zwycięstwa spała na regale. Dawno jej nie używano, więc śniła, że powrócą dni chwały, a ona znów będzie użyteczna. Pewnego razu promyk słońca zauważył ją i wlał do niej trochę nadziei, która zaczęła ją leczyć. Rozpuszczała i usuwała osad goryczy z poniesionych porażek, i napełniała czarę swoim światłem.
W pewnej chwili powstało pytanie, jak promień słońca mógł zauważyć akurat tę czarę. Czyżby w jakiś sposób zasłużyła, aby ją docenić? Pewnych rzeczy nie da się wytłumaczyć, ale one mimo to funkcjonują. Po prostu przedmioty i ludzie dostają dawkę słońca. Sami sobie możemy odpowiedzieć na pytanie, czy dzisiejsze chwile chwały były mniej lub bardziej zasłużone.
Autor: Adam
Czytelnik z pewnym ociąganiem i widoczną niechęcią zamknął książkę. Nadal trzymał ją w ręku, gdy poczuł się głodny. Wytrzymał jeszcze godzinę i w tym czasie przeczytał kolejne rozdziały. Po przygotowaniu i zjedzeniu obiadu, wrócił do czytania. Z kolacją było podobnie – chęć czytania była większa, niż jedzenia.
Autor: Adam
Zapomniana czara zwycięstwa spała na regale. Dawno jej nie używano, więc śniła, że powrócą dni chwały, a ona znów będzie użyteczna. Pewnego razu promyk słońca zauważył ją i wlał do niej trochę nadziei, która zaczęła ją leczyć. Rozpuszczała i usuwała osad goryczy z poniesionych porażek, i napełniała czarę swoim światłem.
W pewnej chwili powstała myśl, że promienie słońca są naznaczone chwałą lub czymś dobrym. Słońce jest energią, a czara mogłaby zgromadzić pewien jej zapas. Należy się zastanowić, czy porażka jest naprawdę porażką, gdy rozpatrzymy ją przez dłuższy pryzmat czasu. Niezależnie jednak od tego, jak to zdefiniujemy, słońce da impuls, aby pójść znowu do przodu.
Autor: Adam
Zapomniana czara zwycięstwa spała na regale. Dawno jej nie używano, więc śniła, że powrócą dni chwały, a ona znów będzie użyteczna. Pewnego razu promyk słońca zauważył ją i wlał do niej trochę nadziei, która zaczęła ją leczyć. Rozpuszczała i usuwała osad goryczy z poniesionych porażek, i napełniała czarę swoim światłem.
W pewnej chwili pojawiło się pytanie co do użyteczności. Były też inne pytania. Im więcej mijało czasu, tym więcej było pytań. Czy jest obowiązek odpowiedzi na wszystkie pytania? A może tylko na te najważniejsze? Rozświetlające promienie słońca dodadzą energii, by sformułować odpowiedzi.
Autor: Adam
Czytelnik z pewnym ociąganiem i widoczną niechęcią zamknął książkę. Nadal trzymał ją w ręku, gdy ogarnął go sen. Po pewnym czasie obudził się. Skojarzył, że śniło mu się to, o czym przeczytał w książce.
Autor: Adam
Staruszek z latarnią wyszedł na podwórko, żeby zobaczyć, kto zajechał na podwórze. To przyjechała rodzina, której się nie spodziewał. Dzieci oznajmiły, że przyjechały na ferie, a ich rodzice poprosili o kolację. Dziadek podążył do ziemianki, skąd przyniósł specjały, które miały wystarczyć na kilka dni.
Autor: Adam
Zapomniana czara zwycięstwa spała na regale. Dawno jej nie używano, więc śniła, że powrócą dni chwały, a ona znów będzie użyteczna. Pewnego razu promyk słońca zauważył ją i wlał do niej trochę nadziei, która zaczęła ją leczyć. Rozpuszczała i usuwała osad goryczy z poniesionych porażek, i napełniała czarę swoim światłem.
W pewnej chwili osad goryczy zniknął. Nie wiadomo, czy się rozrzedził, czy wyparował. Nadchodzą dobre dni. Gdy będą deszczowe, wiadomo, że później będzie słońce. Gdy będzie gorąco, noce będą chłodniejsze. Cenna była świadomość, że znalezienie równowagi jest ważne.
Autor: Adam
Zapomniana czara zwycięstwa spała na regale. Dawno jej nie używano, więc śniła, że powrócą dni chwały, a ona znów będzie użyteczna. Pewnego razu promyk słońca zauważył ją i wlał do niej trochę nadziei, która zaczęła ją leczyć. Rozpuszczała i usuwała osad goryczy z poniesionych porażek, i napełniała czarę swoim światłem.
W pewnej chwili do głowy pewnego człowieka dotarła myśl, że w życiu ludzi może być podobnie. Są osoby, które chętnie idą przez życie, przeżywając wzloty i upadki. Za wzloty można być wdzięcznym, a z przeżyć trudniejszych można brać naukę.
dla Andrzeja napisał Adam
Zapomniana czara zwycięstwa spała na regale. Dawno jej nie używano, więc śniła, że powrócą dni chwały, a ona znów będzie użyteczna. Pewnego razu promyk słońca zauważył ją i wlał do niej trochę nadziei, która zaczęła ją leczyć. Rozpuszczała i usuwała osad goryczy z poniesionych porażek, i napełniała czarę swoim światłem.
W pewnej chwili stary człowiek zauważył, że na miejsce zawodnika na podium pracuje często wiele osób. Na szczycie widzimy jedną osobę, ale gdy ona stoi na podium, to cały zespół też „stoi wysoko”.
Autor: Adam