Początkujący kucharz przygotowywał obiad. Z zapałem płukał, obierał, tarł, kroił, siekał, blanszował, podgotowywał i podsmażał, z uwagą dodając do potrawy kolejne składniki. Zaglądał przy tym do swojej książki kucharskiej, żeby wspomóc swój zapał zawartym w niej doświadczeniem swojego poprzednika. Książkę odziedziczył po ojcu, zapalonym kucharzu, miłośniku dobrych smaków i poezji gotowania. Ojciec dostał tę książkę w prezencie na osiemnaste urodziny. Od tego czasu wypróbowywał wszystkie przepisy, uzupełniając je swoimi komentarzami i radami. Gdy przeszedł na emeryturę, uznał, że czas oddać pałeczkę młodszemu pokoleniu i przekazał książkę – jako dziedzictwo rodowe – swojemu synowi. Syn przyjął wyzwanie – gotował, próbował i… również komentował na marginesach książki. Teraz kucharz był szczególnie podekscytowany, bo szykował ucztę na rodzinną uroczystość. Starał się szczególnie, bo chciał, żeby ojciec był z niego dumny.
Autor: Ewa Damentka