Zapomniana czara zwycięstwa – 44

Zapomniana czara zwycięstwa spała na regale. Dawno jej nie używano, więc śniła, że powrócą dni chwały, a ona znów będzie użyteczna. Pewnego razu promyk słońca zauważył ją i wlał do niej trochę nadziei, która zaczęła ją leczyć. Rozpuszczała i usuwała osad goryczy z poniesionych porażek, i napełniała czarę swoim światłem.

W pewnej chwili chmury rozsunęły się, a słońce w pełnej krasie odbiło się w tejże czarze. Promienie słoneczne grzały tak mocno, że osad smutku i goryczy zupełnie się rozpuścił i wyparował. Dzięki temu czara świeciła odtąd dawnym blaskiem.

Autor: Jan Smuga

Jasna gwiazdka – 5

Jasna gwiazdka świeciła bardzo mocno i mrugała od czasu do czasu. Ozdabiała czubek choinki, która stała w mieszkaniu. Typowe mieszkanie, typowy metraż, typowe meble tym razem wyglądały niezwykle wzruszająco. Czy sprawiła to choinka lub gwiazdka? A może jest to dzieło mieszkańców – ich wzruszenia i dobroci? Może przyczynia się do tego również długoletnia tradycja i wspomnienia z dzieciństwa? Być może ta wiedza nie jest potrzebna – wystarczy cieszyć się chwilą i wspólnym towarzystwem.

Autor: Ewa Damentka

Czytelnik z pewnym ociąganiem – 30

Czytelnik z pewnym ociąganiem i widoczną niechęcią zamknął książkę. Nadal trzymał ją w ręku, gdy zamruczał jego kot i przeciągnął się leniwie, sygnalizując, że pora na obiad. Ponieważ jego pan nie zareagował, kot wzmocnił siłę przekazu i podrapał nogę swojego opiekuna. Zadziałało! Pachnące jedzenie szybko znalazło się w kociej miseczce.

Autor: Ewa Damentka

W samo południe – 50

W samo południe, na rozgrzanym piasku pustyni leżała kostka lodu. W promieniach palącego słońca wyglądała jak iskrzący się, wyjątkowy diament. Z uwagą przyglądał się jej mały żuczek, który wyszedł właśnie z piasku. Podszedł do kostki i przytulił się do niej. „Ciekawe, czy przyniosła mu odrobinę chłodnej ulgi?” – pomyślała turystka obserwująca żuczka i topiącą się powoli kostkę lodu, którą sama przed chwilą położyła na gorącym pustynnym piasku.

Autor: Ewa Damentka

Jasna gwiazdka – 4

Jasna gwiazdka świeciła bardzo mocno i mrugała od czasu do czasu. Ozdabiała twarz gąski, która siedziała na księżycu i zajadała się solonymi orzeszkami. Jedną nóżkę miała dłuższą, co przeszkadzało jej zawsze we wtorek. W środy była raczej zajęta wyskubywaniem niepotrzebnych jej zdaniem piór z lewego boku. Niestety, tak się złożyło, że tej nocy zaczynała się sobota, a więc najbardziej przykry dla gąski dzień.

dla Danusi napisała Daria

Czytelnik z pewnym ociąganiem – 29

Czytelnik z pewnym ociąganiem i widoczną niechęcią zamknął książkę. Nadal trzymał ją w ręku, gdy zadzwonił telefon. Po drugiej stronie był kolega, który czytał tę samą książkę. Rozmówcy ustalili, że książka jest bardzo wciągająca, ale całość ocenią dopiero po jej przeczytaniu. Ten, który pierwszy przeczyta, miał to zgłosić drugiemu. Po tygodniu recenzja książki była przeprowadzona.

Autor: Adam

Jasna gwiazdka – 3

Jasna gwiazdka świeciła bardzo mocno i mrugała od czasu do czasu. Ozdabiała i oświetlała niebo nad całą wsią. Oprócz tego letnia noc obfitowała w dobrze znane dźwięki przyrody. Tego typu zdarzenia mają miejsce tylko latem. Czekamy na nie przez cały rok, by obserwując i słuchając, nasycić siebie w tym czasie.

dla Danusi napisał Adam

Kolorowa pocztówka – 44

Kolorowa pocztówka leżała na stole. Przyszła z najnowszą pocztą i przypominała, że moi przyjaciele pamiętają o mnie i zawczasu wysłali świąteczną kartkę. Piękny obrazek harmonizował ze świąteczną atmosferą, a życzenia wywoływały uśmiech na twarzy i ciepło rozpływające w okolicy serca. Kochani, serdecznie dziękuję i wzajemnie życzę Wam spełnienia Wielkiej Nadziei, jaką niesie ze sobą Boże Narodzenie.

Autor: Ewa Damentka

Młoda kobieta – 77

Młoda kobieta zatrzymała się i z wahaniem popatrzyła na szyld nowego lokalu – „Klub Anonimowych Księżniczek – Zapraszamy”. Rozejrzała się niepewnie. Nikt nie zwracał na nią uwagi, więc trochę śmielej otworzyła drzwi i weszła spokojnie, na palcach. Posłuchawszy przez chwilę zebranych, poczuła się pewnie. Usiadła wśród towarzystwa i włączyła się do rozmów.

Autor: Danuta Majorkiewicz

Jasna gwiazdka – 2

Jasna gwiazdka świeciła bardzo mocno i mrugała od czasu do czasu. Ozdabiała ciemne nocne niebo razem z milionem innych gwiazd. Czuła się jednak wyjątkowo, ponieważ była częścią Wielkiego Wozu, układu gwiazd, który jest w stanie rozpoznać chyba każdy.

Autor: Małgorzata