Młoda kobieta zatrzymała się i z wahaniem popatrzyła na szyld nowego lokalu – „Klub Anonimowych Księżniczek – Zapraszamy”. Rozejrzała się niepewnie. Nikt nie zwracał na nią uwagi, więc trochę śmielej otworzyła drzwi i weszła do mocno zadymionej sali. Zobaczyła kobiece postacie, które zaciągały się papierosami lub czymś, co je przypominało. Smętnie snuły się po pomieszczeniu, niektóre próbowały tańczyć, inne podpierały ściany lub kiwały się w przód i w tył, siedząc na wygodnych krzesłach.
Całej tej scenie towarzyszyła łagodna muzyka oraz nastrojowe oświetlenie. Między kobietami chodzili kelnerzy z tacami pełnymi drinków oraz „papierosów”. Jeden z nich podszedł do niej z pytaniem, czy czegoś potrzebuje – wskazując znacząco na kieliszek z mieniącym się rubinowym płynem. Kobieta przecząco pokręciła głową i ze zdziwieniem zobaczyła, że inna kobieta, która weszła za tuż nią, z ochotą przyjęła drinka i z rozjaśnionymi oczami rozglądała się po sali. Kelner gestem ręki zaprosił ją do środka, wskazując jednocześnie wolne miejsce. Nowo przybyła usiadła przy stoliku i szczęśliwa nadal rozglądała się po sali, uśmiechając się do kelnerów i kobiet, które się tam znajdowały.
Młoda kobieta nie wiedziała, co o tym myśleć. Jednak była pewna, że nie zamierza tam dłużej pozostać. Zdecydowanie odwróciła się w kierunku drzwi i zdumiona zobaczyła starszą panią, która uśmiechała się do niej przyjaźnie i z wielką ulgą powiedziała – „Kochana, cieszę się, że nie wpadłaś w tę pułapkę. Klub Anonimowych Księżniczek jest tutaj” – gestem wskazała niepozorne drzwi w kącie sali. Podeszła do nich i otworzyła je, mówiąc – „Serdecznie zapraszam. Długo czekałyśmy. Dobrze, że przyszłaś…”
dla Danusi napisała Brzozowa Bajdulka