Kategoria: Zapomniana czara zwycięstwa

Zapomniana czara zwycięstwa – 17

Zapomniana czara zwycięstwa spała na regale. Dawno jej nie używano, więc śniła, że powrócą dni chwały, a ona znów będzie użyteczna. Pewnego razu promyk słońca zauważył ją i wlał do niej trochę nadziei, która zaczęła ją leczyć. Rozpuszczała i usuwała osad goryczy z poniesionych porażek, i napełniała czarę swoim światłem.

W pewnej chwili stary człowiek zauważył, że na miejsce zawodnika na podium pracuje często wiele osób. Na szczycie widzimy jedną osobę, ale gdy ona stoi na podium, to cały zespół też „stoi wysoko”.

Autor: Adam

Zapomniana czara zwycięstwa – 16

Zapomniana czara zwycięstwa spała na regale. Dawno jej nie używano, więc śniła, że powrócą dni chwały, a ona znów będzie użyteczna. Pewnego razu promyk słońca zauważył ją i wlał do niej trochę nadziei, która zaczęła ją leczyć. Rozpuszczała i usuwała osad goryczy z poniesionych porażek, i napełniała czarę swoim światłem.

W pewnej chwili czara zaczęła lśnić i zwróciła uwagę chłopca, który razem ze swoją klasą zwiedzał muzeum. Nudziła go wycieczka i „skorupy”, które musiał oglądać w tej sali. Czara sprawiła, że chłopczyk przestał się nudzić. Patrzył na nią oczarowany i zaczął marzyć, że kiedyś zostanie zwycięzcą i też wygra taką czarę.

Autor: Ewa Damentka

Zapomniana czara zwycięstwa – 15

Zapomniana czara zwycięstwa spała na regale. Dawno jej nie używano, więc śniła, że powrócą dni chwały, a ona znów będzie użyteczna. Pewnego razu promyk słońca zauważył ją i wlał do niej trochę nadziei, która zaczęła ją leczyć. Rozpuszczała i usuwała osad goryczy z poniesionych porażek, i napełniała czarę swoim światłem.

W pewnej chwili…

Kokoryczka przerwała pisanie, gdyż do drzwi zapukał Merlin, zapraszając ją na zebranie u Babci Jagi. Lekki podmuch towarzyszący otwarciu drzwi porwał kartkę leżącą na stole i uniósł ją przez korytarz, aż do pokoju uczniów. Wylądowała na kolanach Merlinka*, który siedział osowiały, tęskniąc za swoim światem.

Merlinek* zdziwiony podniósł kartkę i przeczytał. Bezradnie popatrzył ma Młodego Adepta, który uśmiechnął się szeroko i powiedział:

– W naszej szkole często przytrafiają się podobne przygody. Czy ta kartka przyniosła odpowiedź na twoje pytanie lub dała ci radę?

– No nie wiem…

– A co na niej napisano?

– Chyba początek opowiadania…

– To może dokończ je.

– Jak to dokończ?

– Merlinku*, co by cię teraz uszczęśliwiło?

– Powrót do mojego świata.

– To bierzmy się za pisanie opowiadania, które ci w tym pomoże lub da ci nadzieję, że kiedyś wrócisz do swoich – ty napiszesz jedno, a jeśli zechcesz, ja napiszę drugie, specjalnie dla ciebie.

Chłopiec skinął głową i obydwaj uważnie przeczytali początek, po czym zaczęli wymyślać zakończenia.

Babcia Jaga widziała to w kryształowej kuli. Chwilę przyglądała się im z sympatią, a potem podziękowała Kokoryczce, Merlinowi i Głosowi za wspaniałe wykonanie powierzonego im zadania.

Autor: Archiwista SC

Zapomniana czara zwycięstwa – 14

Zapomniana czara zwycięstwa spała na regale. Dawno jej nie używano, więc śniła, że powrócą dni chwały, a ona znów będzie użyteczna. Pewnego razu promyk słońca zauważył ją i wlał do niej trochę nadziei, która zaczęła ją leczyć. Rozpuszczała i usuwała osad goryczy z poniesionych porażek, i napełniała czarę swoim światłem.

W pewnej chwili oczom rodziny siedzącej przed telewizorem ukazało się podium z zawodnikami. Jak to w sporcie: ktoś wygrywa, a ktoś przegrywa. Często nie chcemy pamiętać, jak bardzo liczy się praca, aby stanąć do zawodów i później na ewentualnym podium.

Autor: Adam

Zapomniana czara zwycięstwa – 13

Zapomniana czara zwycięstwa spała na regale. Dawno jej nie używano, więc śniła, że powrócą dni chwały, a ona znów będzie użyteczna. Pewnego razu promyk słońca zauważył ją i wlał do niej trochę nadziei, która zaczęła ją leczyć. Rozpuszczała i usuwała osad goryczy z poniesionych porażek, i napełniała czarę swoim światłem.

W pewnej chwili właściciel czary wstał i poszedł do swojego ogrodu, żeby zająć się porządkami – wycinaniem na drzewach suchych gałęzi, usuwaniem zmarzniętych drzew. Zobaczył, że na jednym z suchych drzew odbiła zielona gałązka. Stał i patrzył na nią. Poczuł, jak w nim samym odżywa życie.

Autor: Danuta Majorkiewicz

Zapomniana czara zwycięstwa – 12

Zapomniana czara zwycięstwa spała na regale. Dawno jej nie używano, więc śniła, że powrócą dni chwały, a ona znów będzie użyteczna. Pewnego razu promyk słońca zauważył ją i wlał do niej trochę nadziei, która zaczęła ją leczyć. Rozpuszczała i usuwała osad goryczy z poniesionych porażek, i napełniała czarę swoim światłem.

W pewnej chwili do nadziei dołączyła wdzięczność ze swoją lekkością i miłością przepełniającą całe pomieszczenie. Czara zaczęła lśnić jak gwiazda. Jej właściciel nawet tego nie zauważył, ale wspólne działanie nadziei i wdzięczności pomogło mu, bo odzyskał pewność siebie i lekką skuteczność we wszystkim, co robił.

Autor: Ewa Damentka

Zapomniana czara zwycięstwa – 11

Zapomniana czara zwycięstwa spała na regale. Dawno jej nie używano, więc śniła, że powrócą dni chwały, a ona znów będzie użyteczna. Pewnego razu promyk słońca zauważył ją i wlał do niej trochę nadziei, która zaczęła ją leczyć. Rozpuszczała i usuwała osad goryczy z poniesionych porażek, i napełniała czarę swoim światłem.

W pewnej chwili w czarze było tak dużo światła, że ulewało się ono na zewnątrz. Było go pełno w jednym pokoju i rozlewało się do następnego pomieszczenia, aż dom i serca domowników rozjaśniły się. A światło dalej się mnożyło.

Autor: Danuta Majorkiewicz

Zapomniana czara zwycięstwa – 10

Zapomniana czara zwycięstwa spała na regale. Dawno jej nie używano, więc śniła, że powrócą dni chwały, a ona znów będzie użyteczna. Pewnego razu promyk słońca zauważył ją i wlał do niej trochę nadziei, która zaczęła ją leczyć. Rozpuszczała i usuwała osad goryczy z poniesionych porażek, i napełniała czarę swoim światłem.

W pewnej chwili myśl o użyteczności się otworzyła. Małe dziecko zapytało, czy do tego pojemniczka można nalać mleczka? Odpowiedź dorosłego była taka, że to jest wyjątkowe naczynie i nie wlewamy tam mleka. Dziecko znowu zapytało: „czy można tam zatem wlać mleko wyjątkowe?”.

Autor: Adam

Zapomniana czara zwycięstwa – 9

Zapomniana czara zwycięstwa spała na regale. Dawno jej nie używano, więc śniła, że powrócą dni chwały, a ona znów będzie użyteczna. Pewnego razu promyk słońca zauważył ją i wlał do niej trochę nadziei, która zaczęła ją leczyć. Rozpuszczała i usuwała osad goryczy z poniesionych porażek, i napełniała czarę swoim światłem.

W pewnej chwili czara oznajmiła całemu światu, że warto żyć i poczuć zapach zieleni, owoców i natury.

Autor: Sokolik

Zapomniana czara zwycięstwa – 8

Zapomniana czara zwycięstwa spała na regale. Dawno jej nie używano, więc śniła, że powrócą dni chwały, a ona znów będzie użyteczna. Pewnego razu promyk słońca zauważył ją i wlał do niej trochę nadziei, która zaczęła ją leczyć. Rozpuszczała i usuwała osad goryczy z poniesionych porażek, i napełniała czarę swoim światłem.

W pewnej chwili z odrętwienia ocknął się właściciel czary. Zaczął sobie przypominać chwile zwycięstw i swoje samopoczucie w tym czasie. Nieświadomie wyprostował się i zaczął poruszać się tak jak wtedy, gdy wygrywał. Jego oczy też były pełne światła i nadziei.

Autor: Ewa Damentka