ćwiczenia literackie
Rozległą dolinę otulały wieczorne mgły. Na niebie rozświetlały się kolejne gwiazdy, a młody mężczyzna zatrzymał się na środku łąki. Przejechał dziś wiele kilometrów. Zdjął z roweru swoje bagaże. Rozłożył namiot, wyciągnął turystyczną kuchenkę i nastawił wodę na herbatę. Wiedział, że za chwilę usiądzie z kubkiem ciepłego napoju w ręku i będzie delektował się ciszą i pięknem nocnego pejzażu.
dla Adama napisała Ewa Damentka
Rozległą dolinę otulały wieczorne mgły. Na niebie rozświetlały się kolejne gwiazdy, a ranek miał nadejść już za kilka godzin. Fajnie, że latem można wstać wcześnie. Jest już dzień.
Autor: Adam
Rozległą dolinę otulały wieczorne mgły. Na niebie rozświetlały się kolejne gwiazdy, a księżyc patrzył na Ziemię czułym okiem gospodarza. Oświetlał ścieżki, dróżki i drogi, aby wszyscy, którzy wracali do swych domów, do swoich bliskich, mogli wrócić doń bezpiecznie.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Rozległą dolinę otulały wieczorne mgły. Na niebie rozświetlały się kolejne gwiazdy, a wędrowcy rozbijali obozowisko. Potem nastawili wodę na herbatę, zjedli kolację i długo siedzieli przy ognisku, opowiadając sobie rozmaite historie. Poszli spać razem z księżycem. Mimo to wstali wcześnie, rześcy i wypoczęci, gotowi rozpocząć nową przygodę.
Autor: Ewa Damentka
Rozległą dolinę otulały wieczorne mgły. Na niebie rozświetlały się kolejne gwiazdy, a księżyc uśmiechał się do nich szeroko. Czekał na tę chwilę bardzo długo, gdyż stęsknił się za swymi oblubienicami.
Autor: Stokrotka
Rozległą dolinę otulały wieczorne mgły. Na niebie rozświetlały się kolejne gwiazdy, a wieś cichła. Jej mieszkańcy jedli kolację i szykowali się do snu.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Rozległą dolinę otulały wieczorne mgły. Na niebie rozświetlały się kolejne gwiazdy, a jedna z nich jakby szybciej mrugała i przemieszczała się. Było to światło samolotu. Leciał gdzieś wysoko. Tam w górze jest świat samolotów, a na dole świat nasz. Fajnie jest polatać, ale też fajnie wylądować.
Autor: Adam
Rozległą dolinę otulały wieczorne mgły. Na niebie rozświetlały się kolejne gwiazdy, a chmurki poprzytulane do siebie pozwalały gwiazdom rozświetlać całą Ziemię i nieboskłon. Nad zaczarowanym jeziorem snuły się owe mgły, a w nich odbijały się świecące gwiazdy. Gwiazdy patrzyły z nieba na ten przepiękny rysunek gwiazd we mgłach… Patrzyły zadziwione i zastanawiały się, skąd na Ziemi wzięły się tak piękne gwiazdy. Nie zdawały sobie sprawy, że to piękno, które widziały, było ich lustrzanym odbiciem.
dla Adama napisała Danuta Majorkiewicz
Rozległą dolinę otulały wieczorne mgły. Na niebie rozświetlały się kolejne gwiazdy, a rusałki wyszły z ukrycia i rozpoczęły swój wieczorny taniec przy księżycu i gwiazdach. Były niewidoczne dla zwykłych ludzi. Przypadkowy przechodzień zobaczyłby tylko tańczące odblaski światła. Jednak artyści i marzyciele mogą przedrzeć się przez ułudę i ujrzeć prawdziwe rusałki, w ich pełnej krasie. Dzięki temu powstało wiele pięknych obrazów, melodii i… marzeń…
Autor: Mgiełka-Iskierka
Rozległą dolinę otulały wieczorne mgły. Na niebie rozświetlały się kolejne gwiazdy, a jedna z nich, nazwana imieniem Ewy, mieniła się wszystkimi kolorami. Po chwili wszystkie Ewy pojawiły się na ulicach miast, czując zew natury. Pradawna historia odżyła w nich… Świat zaczął pulsować niesamowitą energią. Ludzie zaczęli być dla siebie mili i tak rozpoczęło się zupełnie nowe życie.
Autor: Stokrotka