ćwiczenia literackie
Młoda kobieta zatrzymała się i z wahaniem popatrzyła na szyld nowego lokalu – „Klub Anonimowych Księżniczek – Zapraszamy”. Rozejrzała się niepewnie. Nikt nie zwracał na nią uwagi, więc trochę śmielej otworzyła drzwi i weszła, a tam znajome twarze kobiet z Klubu Seniorek poprzebieranych za Barbie. „O rany, z kim ja się zadaję”!
Autor: Stokrotka
Kolorowa pocztówka leżała na stole. Przyszła z najnowszą pocztą i leżała zapomniana, przykryta folderami reklamowymi. Dopiero wieczorem, robiąc porządki, mama odnalazła pocztówkę i zaniosła synowi do pokoju. „Niech się ucieszy, że koledzy o nim pamiętają” – pomyślała, kładąc pocztówkę na stoliczku przy łóżku chorego chłopca – „Jak wyzdrowieje, to sam z nimi pojedzie na kolejną wycieczkę”.
Autor: Ewa Damentka
Kolorowa pocztówka leżała na stole. Przyszła z najnowszą pocztą i wróciły wspomnienia dni młodych, beztroskich. Zaproszenie na pięćdziesięciolecie ukończenia szkoły. W głowie jak kadr po kadrze przesuwały się obrazy nauczycieli, koleżanek i kolegów. Była ich ciekawa. Serce drgało ze wzruszenia.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Kolorowa pocztówka leżała na stole. Przyszła z najnowszą pocztą i była bardzo duża. Większa niż tradycyjne pocztówki. Wielkość sugerowałaby, że jest na niej dużo motywów. Były jednak tylko dwa. Zachodzące słońce na plaży i widok ratusza w centrum miasta.
Autor: Adam
Kolorowa pocztówka leżała na stole. Przyszła z najnowszą pocztą i podkreślała biel obrusu. Cały dom przygotowany był na przyjazd gości. Gospodyni wyjrzała przez okno. Czekała pełna wzruszenia i pamięci dobrych chwil bycia razem. Radosnych ciepłych chwil.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Kolorowa pocztówka leżała na stole. Przyszła z najnowszą pocztą i przyszła po roku czasu od jej wysłania przeze mnie do babci. Przypomniała mi rozmowę z babcią i jej niedowierzanie, jak mogłam nie wysłać jej kartki z wakacji.
Autor: Stokrotka
Polną drogą szedł samotny wędrowiec. Posłuchał głosu serca i opuścił rodzinny dom, by w szerokim, wielkim świecie znaleźć to, czego dotąd brakowało mu w życiu. Szedł dziarskim krokiem i rozglądał się ciekawie dookoła, ponieważ nie wiedział, co to jest, a bardzo zależało mu, żeby to odnaleźć.
W pewnej chwili zobaczył Sens Życia, który uśmiechnął się do Wędrowca i z ulgą powiedział – „nareszcie, cieszę się, że po mnie wróciłeś”. Odtąd podróżowali razem. A po długiej i ciekawej wędrówce wrócili do domu.
Autor: Ewa Damentka
Kolorowa pocztówka leżała na stole. Przyszła z najnowszą pocztą i musiała nieco poczekać na odczytanie. Pocztówka przywędrowała z daleka, z miejsca, gdzie było ciepło i kolorowo. Po prostu wakacyjnie.
Autor: Adam
Kolorowa pocztówka leżała na stole. Przyszła z najnowszą pocztą i cieszyła serce adresatki. Jej najbliżsi przeżywali urlopowy czas, ale byli z nią. Niby zwykła pocztówka, a przekazuje się wraz z nią ciepłe uczucia. Daje poczucie bliskości. Poczucie, że się jest kimś ważnym.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Ulice wielkiego miasta mokre były od deszczu i odbijały sylwetki przechodzących ludzi. W kałużach widoczne były także kolorowe parasolki, które błyszczały i rozweselały trochę szaro-buro-czarny tłum przechodniów. Również osoby będące w domach czuły wpływ przyrody. Tajemne mierniki spożycia kawy pokazywały podwyższone wskazania. Ktoś, pijąc czwartą kawę, zastanowił się, czy np. sarny w lesie mają jakiś substytut kawy. Dzieci natomiast czekały, aż przestanie padać, by pójść do piaskownicy.
Autor: Adam