Rozległa pustynia, z wielkimi piaszczystymi wydmami, przybrała głęboką żółto-pomarańczową barwę. Na tle błękitnego nieba wyraźnie odcinała się sylwetka wielbłąda, który wyglądał jak czarna ruchoma wycinanka wędrująca przez pustynię.
Dzieci patrzyły na ekran z zapartym tchem. Żywe barwy, dobra muzyka i sympatyczni bohaterowi zaskarbili ich sympatię i uwagę. Mama chciała ich wołać na obiad, ale – widząc, z jakim zapałem oglądają bajkę – uznała, że nic się nie stanie, jeśli zjedzą trochę później niż zwykle.
Autor: Ewa Damentka