Zapomniana czara zwycięstwa spała na regale. Dawno jej nie używano, więc śniła, że powrócą dni chwały, a ona znów będzie użyteczna. Pewnego razu promyk słońca zauważył ją i wlał do niej trochę nadziei, która zaczęła ją leczyć. Rozpuszczała i usuwała osad goryczy z poniesionych porażek, i napełniała czarę swoim światłem.
W pewnej chwili czara zrobiła zebranie w sali konferencyjnej, po czym opisała coś niezwykłego. Zjawisko, które pojawia się po burzy, to tęcza na niebie, którą widać gołym okiem. Powiedziała, że tęcza ma różne barwy: zieloną, różową, niebieską, żółtą, seledynową. Najlepiej widać ją ze wzgórza porośniętego trawą, na której pasą się krówki… Wtedy każdy może ją podziwiać, a szczególnie wzrokowiec.
Autor: Sokolik