ćwiczenia literackie
Młoda kobieta zatrzymała się i z wahaniem popatrzyła na szyld nowego lokalu – „Klub Anonimowych Księżniczek – Zapraszamy”. Rozejrzała się niepewnie. Nikt nie zwracał na nią uwagi, więc trochę śmielej otworzyła drzwi i weszła do pokoju kolekcjonera. Trudno było określić zainteresowania zbieracza, bo wszędzie były najróżniejsze rzeczy. Jedyną prawidłowością było to, że wszystko, co się tam znajdowało, było bardzo stare.
Autor: Adam
Rozległą dolinę otulały wieczorne mgły. Na niebie rozświetlały się kolejne gwiazdy, a wędrowiec cały czas nieruchomo siedział przy ognisku i kontemplował piękno nocy. Nagle ujrzał spadającą gwiazdę i wypowiedział w myślach życzenie. Jego życzeniem było znalezienie swojej Pani, która wędrowałaby razem z nim przez życie.
dla Adama napisał AMK
Niebo rozpogadzało się. Ciężkie chmury odpływały, odsłaniając słońce, które z radością zaglądało do okien. Rozjaśniało mieszkania, rozrzucając swoje promienie po wszystkich zakątkach. Promień słońca położył się na sandałkach znajdujących się w przedpokoju i czekających na sprzyjającą pogodę. Ich właścicielka spostrzegła to, założyła je i z radością wyszła na spacer.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Rozległą dolinę otulały wieczorne mgły. Na niebie rozświetlały się kolejne gwiazdy, a młody mężczyzna zatrzymał się na środku łąki. Przejechał dziś wiele kilometrów. Zdjął z roweru swoje bagaże. Rozłożył namiot, wyciągnął turystyczną kuchenkę i nastawił wodę na herbatę. Wiedział, że za chwilę usiądzie z kubkiem ciepłego napoju w ręku i będzie delektował się ciszą i pięknem nocnego pejzażu.
dla Adama napisała Ewa Damentka
Nitki babiego lata snuły się w ciepłym, sierpniowym powietrzu. Zapach nagrzanej ziemi mieszał się z wonią kwiatów i wilgocią napływającą znad pobliskiej rzeczki… To dobry czas na posnucie się z nićmi babiego lata, spacer po lesie z psem, na poobiednią drzemkę w hamaku, policzenie obłoków płynących po niebie, zebranie polnych kwiatów do wazonu i odciśnięcie kolorów lata na białej kartce…
dla Danusi napisała Ewa Majewska
Rozległą dolinę otulały wieczorne mgły. Na niebie rozświetlały się kolejne gwiazdy, a ranek miał nadejść już za kilka godzin. Fajnie, że latem można wstać wcześnie. Jest już dzień.
Autor: Adam
Niebo rozpogadzało się. Ciężkie chmury odpływały, odsłaniając słońce, które jasno oświetlało drogę wędrowcom wyruszającym w świat, w sobie tylko znanym celu. Każdy podróżnik otrzymał od słońca dar dobrej widoczności. Mógł skorygować trasę podróży, ewentualnie wyznaczyć nowy cel.
Autor: Ewa Damentka
Rozległą dolinę otulały wieczorne mgły. Na niebie rozświetlały się kolejne gwiazdy, a księżyc patrzył na Ziemię czułym okiem gospodarza. Oświetlał ścieżki, dróżki i drogi, aby wszyscy, którzy wracali do swych domów, do swoich bliskich, mogli wrócić doń bezpiecznie.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Młoda kobieta zatrzymała się i z wahaniem popatrzyła na szyld nowego lokalu – „Klub Anonimowych Księżniczek – Zapraszamy”. Rozejrzała się niepewnie. Nikt nie zwracał na nią uwagi, więc trochę śmielej otworzyła drzwi i weszła do sali pełnej rozmaitych istot. Zdawało się jej, że jest na planie wielu filmów jednocześnie. Ludzie i Klingoni rozmawiali z wróżkami Wings. Ferengi targowali się z Harry’m Potterem, a Hermiona Granger tłumaczyła Bajoranom, jak przygotować wywar miłosny. Królowa Zima, rozluźniona i zrelaksowana, tańczyła z Kapitanem Kirkiem. Scotty tłumaczył Tomciowi Paluchowi, jak może kierować swoim latawcem. Baba Jaga poddawała się zabiegom kosmetycznym. Aang pisał coś na klawiaturze przenośnego komputera, a Katara i Sokka przyglądali się z zaciekawieniem występowi elfów i Piotrusia Pana. Kobieta z wrażenia zatrzymała się w progu. „Witaj w świecie fantazji, księżniczko” – powitał ją miły głos, a kamerdyner poprowadził do stolika w głębi sali. Gdy usiadła, zobaczyła, że do klubu weszły kolejne osoby. Przywitał je Robin Hood i księżniczka Leia. Zabawa trwała do białego rana. Aż żal było wychodzić z klubu.
Autor: Ewa Damentka
Rozległą dolinę otulały wieczorne mgły. Na niebie rozświetlały się kolejne gwiazdy, a wędrowcy rozbijali obozowisko. Potem nastawili wodę na herbatę, zjedli kolację i długo siedzieli przy ognisku, opowiadając sobie rozmaite historie. Poszli spać razem z księżycem. Mimo to wstali wcześnie, rześcy i wypoczęci, gotowi rozpocząć nową przygodę.
Autor: Ewa Damentka