ćwiczenia literackie
Ulice wielkiego miasta mokre były od deszczu i odbijały sylwetki przechodzących ludzi. W kałużach widoczne były także kolorowe parasolki, które błyszczały i rozweselały trochę szaro-buro-czarny tłum przechodniów. Również urozmaiceniem szarości był pobliski koncert na rynku miasta. Pomimo ulewy zespół grał dalej i śpiewał coś o padającym deszczu.
Autor: Adam
Kolorowa pocztówka leżała na stole. Przyszła z najnowszą pocztą i czekała na ponowne przeczytanie. Osoba, która ją dostała traktowała tę kartkę jako antidotum na złą chwilę. Obrazek na pocztówce przedstawiał słoneczne morze z plażą. Adresatka pomyślała, że gdy będzie miała gorszy nastrój, wtedy ją znowu przeczyta.
Autor: Adam
Skupiony Merlin uważnie obserwował Złotą Rybkę, która nazywała się Skorpion. Wszyscy dookoła dziwili się, że rybka tak może się nazywać. Jakieś dziecko zapytało, czy istnieje jakaś poczta zwierzęca, którą ryby i skorpiony przesyłają sobie listy.
Autor: Adam
Kolorowa pocztówka leżała na stole. Przyszła z najnowszą pocztą i ładnie wyglądała na białym obrusie. Przypominała o spotkaniu z przyjaciółmi. Raz do roku, zgodnie z tradycją, zbieramy się jak za dawnych szkolnych lat. Zapominamy o dorosłym życiu i w zaufanym gronie znowu możemy poczuć się beztroskimi małolatami. Pomaga! Wystarcza na cały rok – taki własny, przyjacielski bufor bezpieczeństwa, środek antystresowy i przypominajka, że niezależnie od wieku, w każdym z nas tkwi dziecko, które chce się bawić i choć na chwilę zapomnieć o dorosłych troskach.
Autor: Babcia Jaga
Ulice wielkiego miasta mokre były od deszczu i odbijały sylwetki przechodzących ludzi. W kałużach widoczne były także kolorowe parasolki, które błyszczały i rozweselały trochę szaro-buro-czarny tłum przechodniów. Również można było dostrzec zieleń drzew żywo błyszczącą od deszczu. Dało się słyszeć świergot ptaków, które zaczynały osuszać swoje piórka w słonecznych promieniach – pierwszych po burzy. Jakby w jednej chwili życie znów wróciło na ulice. Słychać było gwar, a śmiejące się dzieci, radośnie skaczące przez kałuże i niekiedy wpadające w nie, „mąciły” bezpowrotnie obraz odbijający się w kałużach.
Autor: Stokrotka
Kolorowa pocztówka leżała na stole. Przyszła z najnowszą pocztą i wyglądała jak ta z filmu „Ucieczka z Alcatraz”. Była zaadresowana tylko do mnie. To była kartka od mojej mamy. Z życzeniami i ze wskazówkami, żeby pamiętać o ojcu i mieć go w sercu.
Autor: Stokrotka
Ambitne drożdże rosły na potęgę. Zamierzały zdobyć cały świat, więc robiły, co mogły, by być coraz lepsze i bardziej wydajne. Każdy może znaleźć swą niszę, a one już ją mają. Dobrze rosną i zwiększają objętość ciasta, do którego są dodane. Są wspaniałymi profesjonalistami i nie obawiają się przyszłości.
Autor: Ewa Damentka
Kolorowa pocztówka leżała na stole. Przyszła z najnowszą pocztą i przypominała, że mam słownego kolegę. Wiele lat temu obiecał, że co roku będzie przysyłał mi kartkę pocztową, żebym pamiętała, że mnie lubi i ciepło o mnie myśli. I rzeczywiście, co roku przychodzi do mnie kolorowa pocztówka.
Autor: Ewa Damentka
Ulice wielkiego miasta mokre były od deszczu i odbijały sylwetki przechodzących ludzi. W kałużach widoczne były także kolorowe parasolki, które błyszczały i rozweselały trochę szaro-buro-czarny tłum przechodniów. Również ja się rozweseliłam. Zmęczenie po wielogodzinnej pracy ulotniło się. Oddychałam rześkim powietrzem, szłam sprężystym krokiem do domu, planując, co zrobię z pozostałą częścią popołudnia i nadchodzącym wieczorem.
Autor: Ewa Damentka
Kolorowa pocztówka leżała na stole. Przyszła z najnowszą pocztą i błyszczała. Przyszła prosto z gór. Zdjęcia na przedniej stronie pocztówki współgrały z tym, co było napisane z drugiej strony.
Autor: Adam