ćwiczenia literackie
Mała śnieżynka wolniutko opadała w dół. Towarzyszyły jej inne śnieżynki. Wszystkie tańczyły i wirowały w powietrzu, unoszone przez lekki wiatr. Wiatr wnet ucichł i śnieżynki powoli wirując, opadały na ziemię. Otulały ją i przytulone do siebie tworzyły coraz grubszą warstwę śniegu, chroniąc ziemię przed zimnem.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Trzymasz w dłoniach sfatygowany list, dopiero co dostarczony przez pocztę. Długo szedł. Wiele lat… Wpatrujesz się w litery pisane ręką dobrze znanej ci kiedyś osoby i być może z pewnym niedowierzaniem czytasz: „Kochanie, jakoś nie było okazji, by wcześniej powiedzieć Ci, ile dla mnie znaczysz i podziękować za Twoją obecność w moim życiu. Szczególnie gorąco dziękuję Ci za obrazy czy filmy życia. Są to historie i zdarzenia. Gniew, radość i smutek, powinność. Myślę, że nie należy blokować słońca, gdy ono świeci.
Autor: Adam
Trzymasz w dłoniach sfatygowany list, dopiero co dostarczony przez pocztę. Długo szedł. Wiele lat… Wpatrujesz się w litery pisane ręką dobrze znanej ci kiedyś osoby i być może z pewnym niedowierzaniem czytasz: „Kochanie, jakoś nie było okazji, by wcześniej powiedzieć Ci, ile dla mnie znaczysz i podziękować za Twoją obecność w moim życiu. Szczególnie gorąco dziękuję Ci za piękno Twoich rysunków. Za koloryt i delikatność twoich pasteli i plastyczność obrazów olejnych. Twoje prace wzruszają i prowadzą mnie na łąki i do lasów. Przypominają o świeżości wiosennych brzozowych listków”.
Autor: Ewa Damentka
Kiedyś, dawno, dawno temu, pewnej zimowej nocy urodził się mały chłopczyk. Mama przytuliła go z miłością, a Tata patrzył na niego kochającym wzrokiem i z nadzieją w sercu pomyślał: „To nasz pierworodny”. Przypomniał sobie swego ojca, który pragnął, aby on zrealizował jego niespełnione marzenia. Tata wiedział, że nie może popełnić tego samego błędu. Wyciągnął naukę ze swojego doświadczenia i podjął decyzję, że będzie wspierał syna w jego pragnieniach, marzeniach i dążeniu do jego własnych celów,
Autor: Danuta Majorkiewicz
Wesołe światełka oplotły miejskie drzewa, budynki i latarnie. Świąteczny nastrój udzielał się nie tylko przechodniom. Bardzo mocno odczuwali go również artyści. Święta i pięknie oświetlone ulice sprzyjały natchnieniu. Wiele obrazów i wierszy powstało dzięki tej ulotnej atmosferze pięknie oświetlonych ulic.
Autor: Ewa Damentka
Trzymasz w dłoniach sfatygowany list, dopiero co dostarczony przez pocztę. Długo szedł. Wiele lat… Wpatrujesz się w litery pisane ręką dobrze znanej ci kiedyś osoby i być może z pewnym niedowierzaniem czytasz: „Kochany, jakoś nie było okazji, by wcześniej powiedzieć Ci, ile dla mnie znaczysz i podziękować za Twoją obecność w moim życiu. Szczególnie gorąco dziękuję Ci za stabilność i majestat. Wytrwałość i siłę. Wszystko rośnie. Trawa i drzewa. Są to jednak inne rośliny, ale są częścią przyrody. Przyroda współpracuje, tworzy nowe struktury”.
Autor: Adam
Trzymasz w dłoniach sfatygowany list, dopiero co dostarczony przez pocztę. Długo szedł. Wiele lat… Wpatrujesz się w litery pisane ręką dobrze znanej ci kiedyś osoby i być może z pewnym niedowierzaniem czytasz: „Kochanie, jakoś nie było okazji, by wcześniej powiedzieć Ci, ile dla mnie znaczysz i podziękować za Twoją obecność w moim życiu. Szczególnie gorąco dziękuję Ci za to, że uczyłaś mnie, odkąd sięgam pamięcią, uczciwości. Wpisałaś ją we mnie tak mocno, że dziś jest ona jedną z moich podstawowych wartości. Dziękuję”.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Kiedyś, dawno, dawno temu, pewnej zimowej nocy urodził się mały chłopczyk. Mama przytuliła go z miłością, a Tata patrzył na niego kochającym wzrokiem i z nadzieją w sercu…
Przed domem rósł piękny, rozłożysty i silny dąb. Ojciec spoglądał na niego co jakiś czas przez okno i myślał, żeby jego mały synek był tak silny jak ów dąb.
Przyszła wiosna i lato. Tata siadał z synkiem pod dębem i opowiadał mu bajki o dzielnych rycerzach, z nadzieją w sercu, że jego synek będzie tak silny, zdrowy i długowieczny jak ten dąb…
I tak się stało. Syn rósł zdrowy, silny i dzielny.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Wesołe światełka oplotły miejskie drzewa, budynki i latarnie. Świąteczny nastrój udzielał się nie tylko przechodniom. Bardzo mocno odczuwały go również latarnie. Ozdobione kolorowymi światełkami czuły się bardzo dostojne i bardzo ważne.
Autor: Merlinek
Trzymasz w dłoniach sfatygowany list, dopiero co dostarczony przez pocztę. Długo szedł. Wiele lat… Wpatrujesz się w litery pisane ręką dobrze znanej ci kiedyś osoby i, być może z pewnym niedowierzaniem, czytasz: „Kochany, jakoś nie było okazji, by wcześniej powiedzieć Ci, ile dla mnie znaczysz i podziękować za Twoją obecność w moim życiu. Szczególnie gorąco dziękuję Ci za Twoją dobroć i życzliwość, które stale mi towarzyszyły – nawet gdy Ciebie nie było przy mnie. Dawałeś mi poczucie bezpieczeństwa. Jesteś dla mnie uosobieniem spokoju – taką oazą spokoju w trudnych czasach, a jednocześnie życzliwym towarzyszem podróży. Wiem, że zawsze mogłam i nadal mogę liczyć na Ciebie. Dziękuję…”.
dla Adama napisała Ewa Damentka